Hasret bitti...

Hasret bitti...

Önceki akşam,tüyleri diken diken eden bir maç izledik.Maçın son saniyesine kadar,kupa elden ele dolaştığı bir maçta,Karşıyakalı basketbolcular,Altınordu'nun ardından 46 yıl sonra Türkiye Kupası'nı İzmir'e getirerek,bir tarih yazdı.

Karşıyaka için,yeni kupa hasreti 27 yıldır sürüyordu...1987 yılında alınan Lig şampiyonluğu ve Cumhurbaşkanlığı Kupası'ndan sonra bizlere böylesine özlem ve onur dolu mutluluk yaşattılar ki.

İnanılmaz bir maçtı,nefesimin yetmediği anlar oldu.Sahadaki inanç,gözlerdeki hırs öylesine iyiydi ki,bir saniye dahi umutsuzluğa kapılmadım.

Bileğinin hakkıyla başarmak,şampiyon olmak ne yüce bir duygu.

Basketbolcu kardeşlerim duygularını paylaşırken,inanın gözlerim doldu.O anlarda içimde kopan fırtınayı tarif edemem.Onu yaşamak ama ondan önce de Karşıyakalı olmak lazım.

Bir de tribünlere baktım.Sanki Karşıyaka Arena...Bu kadar insan ne zaman örgütlendi de Ankara'ya gitti,anlayan biri varsa bana anlatsın.Organizasyon bu olsa gerek...İşte Karşıyaka taraftarının büyüklüğü de buradan geliyor.

Camiamızı bu tarihsel başarıdan dolayı tüm kalbimle kutluyor,emeği,alın teri,mesaisi olan herkese teşekkür ediyorum.